رضا پهلوی در 31 اکتبر 1960 به عنوان وارث محمدرضا شاه فقید ایران و شهبانو فرح پهلوی در تهران متولد شد. او در سال 1967 در زمان تاجگذاری پدرش به طور رسمی به عنوان ولیعهد معرفی شد. در سال 1978 در سن 17 سالگی ایران را برای آموزش جنگنده جت در نیروی هوایی ایالات متحده در پایگاه هوایی ریس در لوبوک تگزاس ترک کرد. در همین دوره، ناآرامی‌های ساختمانی در ایران به خروج خاندان سلطنتی در ژانویه 1979 انجامید و طی بی‌ثباتی پس از آن، حکومت ایران به دست اسلام‌گرایان درآمد. اسلام گرایان یک رژیم تئوکراتیک ایجاد کردند و مانع از بازگشت رضا پهلوی به میهن شدند. رضا پهلوی برنامه آموزشی نیروی هوایی ایالات متحده را تکمیل کرد. در اولین سالهای تبعید، تحصیلات عالی خود را با مدرک علوم سیاسی از دانشگاه کالیفرنیای جنوبی ادامه داد و به پایان رساند. رضا پهلوی به عنوان خلبان ماهر جت جنگنده، در طول جنگ ایران و عراق به عنوان خلبان جنگنده داوطلب خدمت ارتش کشورش شد، اما توسط رژیم آخوندی رد شد. با وجود اجبار به زندگی در تبعید، تعهد و وظیفه میهنی رضا پهلوی در قبال ایران پابرجاست. قریب به چهار دهه است که رضا پهلوی رهبر و مدافع اصول آزادی، دموکراسی و حقوق بشر برای هموطنان خود بوده است. او ارتباط مستمری با هموطنان و گروه های مخالف خود در داخل و خارج از کشور دارد. پهلوی به دور دنیا سفر می‌کند و با سران کشورها، قانون‌گذاران، سیاست‌گذاران، گروه‌های ذینفع و گروه‌های دانشجویی ملاقات می‌کند و درباره وضعیت اسفبار ایرانیان تحت رژیم اسلامی در ایران صحبت می‌کند. او دائماً علیه سوء استفاده و ظلم گسترده مردم ایران صحبت می کند و خواهان استقرار یک دموکراسی سکولار در ایران است. او خواستار تغییر رژیم از طریق نافرمانی مدنی غیرخشونت آمیز و رفراندوم آزاد و علنی در مورد حکومت جدید ایران است. رضا پهلوی علاوه بر مقالات متعدد منتشر شده، سه کتاب نیز در مورد وضعیت ایران نوشته است: گذر و آینده (نشر کیهان، 1379). بادهای تغییر: آینده دموکراسی در ایران (رجنری، 2002); و IRAN: L’Heure du Choix [IRAN: The Deciding Hour] (Denoël, 2009). او همچنین یک ستون برجسته در هافینگتون پست دارد.